Shortcomings
Ik heb een dip. Een hardloop dip. En daar baal ik van.
Na Start to Run heb ik geprobeerd om het goed bij te houden. Minstens twee, vaak ook drie keer per week hees ik me in mijn pakje en liep ik mijn rondje. En ik kreeg last van mijn knieen. Dus na een week rust, pakte ik de draad weer op. En ik kreeg last van mijn schenen.
Inmiddels zijn we een aantal weken verder en vooral mijn scheenbenen spelen regelmatig op. Gevolg: mijn conditie is sinds Start to Run niks verbeterd en mijn vaste rondje lijkt me steeds meer moeite te kosten in plaats van minder. En hoewel ik ook wil luisteren naar mijn lichaam (niemand zit te wachten op een blessure), baal ik dat ik niet meer vooruit kom. Ik wil nou eindelijk wel eens 5 km lopen in een half uur. In plaats van amper 4. En dan het liefst zonder dat mijn schenen de dagen daarna aanvoelen alsof ze helemaal beurs en knalblauw zijn.
Maar ik geef nog niet op. Vanavond weer een poging!
1 June 2011 at 15:14
Heb je wel goede schoenen? Lang lang lang geleden aan van die springlessen gedaan. Ook pijn in de schenen, bleken de luchtkamers van mijn schoenen lek. Geen vering dus!!
1 June 2011 at 16:09
@ Monique:
Mijn schoenen zijn nog niet zo oud, maar misschien moet ik ze toch eens laten checken ja.
Hoe gaat het lopen bij jou?
2 June 2011 at 13:41
Ik had super respect voor, iedere keer dat ik las dat je was wezen rennen. Enn nu trouwens nog steeds hoor!! Ik hoop dat je een middenweg kan vinden waarin je je lichamelijk ook prettig voelt!
4 June 2011 at 09:07
ik kan niet rennen. geen gezicht. maar het lijkt me zó heerlijk, als je een rondje bos kan lopen in alle vroegte ‘s ochtends. misschien, met de juiste schoenen…
4 June 2011 at 09:07
ik kan niet rennen. geen gezicht. maar het lijkt me zó heerlijk, als je een rondje bos kan lopen in alle vroegte ‘s ochtends. misschien, met de juiste schoenen…